مقررات ملی ساختمان در ایران، به ویژه مبحث سوم و بیستم، نقش مهمی در تضمین ایمنی حریق ساختمانها ایفا میکند. مبحث سوم مقررات ملی ساختمان به حفاظت ساختمانها در برابر حریق اختصاص دارد و الزامات طراحی، مصالح، سیستمهای اعلام و اطفا حریق را به صورت دقیق تعیین میکند. این مبحث با هدف کاهش خطرات ناشی از آتشسوزی و حفاظت از جان و مال ساکنان تدوین شده است.
در مبحث سوم، تاکید ویژهای بر استفاده از مصالح مقاوم در برابر حریق، جداسازی بخشهای مختلف ساختمان به منظور جلوگیری از گسترش آتش و طراحی مسیرهای ایمن خروج اضطراری شده است. همچنین، سیستمهای اعلام حریق و اطفا اتوماتیک بر اساس استانداردهای معتبر باید در ساختمانها نصب شوند تا واکنش سریع به حادثه فراهم گردد.
مبحث بیستم مقررات ملی ساختمان نیز مربوط به تهویه و مدیریت دود است. این مبحث به طراحی سیستمهای مکانیکی و طبیعی تهویه میپردازد که در شرایط حریق، انتشار دود و گازهای سمی را کنترل میکنند. مدیریت صحیح دود نقش اساسی در افزایش زمان فرار افراد و کاهش تلفات دارد.
رعایت دقیق این دو مبحث در طراحی و نظارت ساختمانها، موجب کاهش خطرات حریق، افزایش ایمنی ساکنان و تضمین کارایی سیستمهای حفاظت حریق میشود. مهندسان طراح و ناظران ملزم به پیروی از این مقررات هستند تا ضمن تامین استانداردهای لازم، در برابر حوادث احتمالی پاسخگو باشند.